Αποστολικόν και Ευαγγελικόν Άνάγνωσμα 

Κυριακής 05 Ιαν., 2018

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

(Κολασσαεῖς β΄8-12)

Ἀδελφοί, βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς, καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ, συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτίσματι, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν.

Απόδοση στην Νεολληνική

΄Ἀδελφοί Προσέχετε καλά μην σας εξαπατήσει κανείς με τους απατηλούς με κούφιους συλλογισμούς της ανθρώπινης σοφίας που στηρίζονται σε ανθρώπινες παραδόσεις  και σε μια λαθεμένη πίστη προς τα στοιχεία του κόσμου και όχι στην διδασκαλία του Γιατί, μόνο στον Χριστό κατοικεί σωματικά όλη η θεότητα. Μόνο αυτός μπορεί να μας δώσει την πληρότητα της ζωής, αυτός που είναι κύριος κάθε αρχής και εξουσίας.

Πιστεύοντας σε αυτόν, λάβατε την πραγματική περιτομή , αυτή που δεν γίνεται με ανθρώπινα χέρια, αλλά την κάνει ο Χριστός  και είναι η απαλλαγή από την αμαρτία που εξουσίαζε τον άνθρωπο. Όταν βαφτιστήκατε , θαφτήκατε μαζί με τον Χριστό, αλλά και αναστηθήκατε μαζί του, γιατί πιστέψατε στη δύναμη του θεού, ο οποίος τον ανέστησε από τους νεκρούς.

Ευαγγελιον

Λουκᾶν.β΄ 20 - 21, 40 – 52

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αι ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν το πεδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾽Ιησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίᾳς, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾽ αὐτό. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾽ ἔτος εἰς ᾽Ιερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. Καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβαινόντων αὐτῶν κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν ᾽Ιησοῦς παῖς ἐν ᾽Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνω Ιωσήφ  κα η μήτηρ αὐτοῦ. Νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ είναι ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ τοῖς γνωστοῖς,καὶ μὴ εὑρόντες ὑπέστρεψαν εἰς ᾽Ιερουσαλὴμ ἀναζητοῦντες αὐτόν. Καὶ ἐγένετο μετὰ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς·ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν·Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; Ιδοὺ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; Καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ἐλάλησεν αὐτοῖς. Καὶ κατέβη μετ᾽αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. δὲ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. Καὶ ᾽Ιησοῦς προέκοπτεν σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις

Απόδοση στην Νεολληνική

Επέστρεψαν κατόπιν οι βοσκοί δοξάζοντας και υμνώντας το Θεό για όλα όσα άκουσαν και είδαν, όπως ακριβώς είχε ειπωθεί σ’ αυτούς.   Kι όταν συμπληρώθηκαν οι οχτώ μέρες που απαιτούνταν για να περιτμηθεί το παιδί, τον ονόμασαν Ιησού, όπως είχε ονομαστεί από τον άγγελο προτού συλληφθεί στη μήτρα.  Στο μεταξύ, το παιδί μεγάλωνε και δυνάμωνε στο πνεύμα και γέμιζε με σοφία, ενώ το κάλυπτε η χάρη του Θεού.   Κάθε χρόνο, κατά τη γιορτή του Πάσχα, οι γονείς του πήγαιναν στην Ιερουσαλήμ. Όταν, λοιπόν, έγινε δώδεκα χρόνων, ανέβηκαν στα Ιεροσόλυμα, όπως το συνήθιζαν στη γιορτή. Kι όταν πέρασαν οι μέρες κι επέστρεφαν πίσω, το παιδί, ο Ιησούς, παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα χωρίς να το αντιληφτούν ο Ιωσήφ και η μητέρα του. Εκείνοι, όμως, νομίζοντας πως βρίσκεται μέσα στην ομάδα των συνοδοιπόρων τους, διάνυσαν μιας ημέρας δρόμο αναζητώντας τον ανάμεσα στους συγγενείς και γνωστούς. Kι επειδή δεν τον βρήκαν, γύρισαν πίσω στην Ιερουσαλήμ γυρεύοντάς τον. Έτσι, ύστερα από τρεις μέρες τον βρήκαν να κάθεται στο ναό ανάμεσα στους δασκάλους και να τους ακούει και να τους υποβάλλει ερωτήσεις. Kι όλοι εκείνοι που τον άκουγαν έμεναν κατάπληκτοι με τη σύνεση και τις απαντήσεις του. Όταν τον είδαν, λοιπόν, απόρησαν, και του είπε η μητέρα του: “Παιδί μου, γιατί μας το έκανες αυτό;

Nα, κοίτα! O πατέρας σου κι εγώ με αγωνία στην ψυχή σε αναζητούσαμε”.

Kι εκείνος τους απάντησε: “Tι θα πει με αναζητούσατε; Δεν ξέρατε ότι στα έργα του Πατέρα μου πρέπει να μετέχω;”Eκείνοι όμως δεν κατάλαβαν αυτό που τους είπε. Kατέβηκε, λοιπόν, μαζί τους και ήρθε στη Nαζαρέτ και υπάκουε σ’ αυτούς, ενώ η μητέρα του φύλαγε όλα αυτά τα πράγματα μέσα στην καρδιά της. Στο μεταξύ, ο Iησούς πρόκοβε σε σοφία και σωματική ανάπτυξη και χάρη μπροστά στο Θεό και στους ανθρώπους