Λέει ένας μεγάλος διδάσκαλος

της Εκκλησίας μας ...

Λέει ένας μεγάλος διδάσκαλος της Εκκλησίας μας:

  • Όταν ήμουν νεαρός, μου άρεσε η όμορφη ζωή. Έκανα προσευχή και έλεγα:
  •  
  • «Κύριε, φώτισέ με να γυρίσω σε σένα.
  •  Μη βιαστείς όμως να το κάνεις σήμερα. 
  •  Άφησε μου το σήμερα και το αύριο, να το γλεντήσω όσο μπορώ καλύτερα».

Αργότερα έλεγε αυτός ο άγιος:

  • «Τι μυαλά είχα ο ταλαίπωρος.  
  • Ήθελα να ζήσω έξω από τον Θεό. Χωρίς τον Θεό.
  •   Για να χαρώ χωρίς τον Θεό».

Όμως αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό. Γιατί όταν κανείς ζει χωρίς τον Θεό, σκέπτεται χωρίς τον Θεό και έχει την καρδιά του μακριά από τον Θεό, όταν έλθει ο θάνατος θα τον βρει χωρίς τον Θεό, μακριά από τον Θεό, αντίθετο από τον Θεό.

  • Και που θα πάει;

Κάπου μακριά από τον Θεό και χωρίς τον Θεό... Αυτό είναι το μεγάλο κακό για τον άνθρωπο.

 

Η μετάνοια που μας καλεί ο Θεός, σημαίνει ότι πρέπει να διορθώσουμε τα μυαλά μας. 

Και να εργαζόμαστε το θέλημα του, για να έχουμε ελπίδα ότι θα μας πάρει κοντά του, έστω και αν είμαστε μολυσμένοι από πλήθος αμαρτιών.

Το βιβλίο της Αγίας Γραφής που λέγεται Αποκάλυψη, τελειώνει με τα εξής λόγια του Χριστού:

 «Ιδού. Έρχομαι ταχύ». Γρήγορα θαρθώ.

 Και όποιος το ακούει να απαντά:

 «Ναι, Κύριε, Ιησού Χριστέ. Έρχου. Έρχου. Σε περιμένουμε. Η μεγαλύτερη χαρά για μας, είναι να σε δούμε να έλθεις κοντά μας».

Αυτό να κάνουμε παράκλησή μας και στεναγμό μας προς τον Χριστό. Θέλει να ‘ρθει κοντά μας.

  Να τον παρακαλέσουμε να 'ρθει.  Όσο πιο γρήγορα.

Τώρα και τότε. Στη Δευτέρα Παρουσία του.

 Για να γίνει η μεγαλύτερη χαρά σε όλο τον κόσμο.

Όσο πιο πολύ βάλουμε αυτά τα λόγια στην καρδιά μας, τόσο καλύτερη γίνεται η Σαρακοστή.

Τόσο περισσότερο ζούμε την ανάσταση. Αμήν.-

 

(† Μητροπολίτης Μελέτιος)