Αποστολικόν και Ευαγγελικόν Άνάγνωσμα 

Τετάρτης 15 Αυγ., 2018

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Φιλιπ.  β΄ 5-11

δελφοί, τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλ᾿ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ. Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός

Απόδοση στην Νεολληνική

Ἀδελφοί, να υπάρχει μεταξύ σας το ίδιο φρόνημα που είχε και ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος, αν και ήταν θεός δεν θεώρησε την ισότητά του με τον θεό αποτέλεσμα αρπαγής αλλά τα απαρνήθηκε όλα και πήρε μορφή δούλου αποκτώντας την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου. Και όταν πια πήρε την εξωτερική μορφή του ανθρώπου, ταπεινώθηκε αυτόβουλα υποτασσόμενος ως το σημείο να δεχθεί ακόμα και να πεθάνει, και μάλιστα να πεθάνει στο σταυρό!

 Γι' αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε αξίωμα ανώτερο από κάθε άλλο αξίωμα, έτσι ώστε στο αξίωμα του Ιησού να υποταχθούν όλες οι ουράνιες και επίγειες και καταχθόνιες δυνάμεις, και κάθε γλώσσα να ομολογήσει ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός, και να δοξάζεται έτσι ο Θεός Πατέρας!

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Κατά Λουκάν (ι΄ 38-42, ια΄ 27-28)

 

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά. Γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ.

δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν;   Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. ποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία·

Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς.

γένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας.

Αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

Απόδοση στην Νεολληνική

Κάποτε μπήκε ο Ιησούς σε κάποιο χωριό, όπου μια γυναίκα, που λεγόταν Μάρθα, τον υποδέχτηκε στο σπίτι της.

 Αυτή είχε και μια αδελφή που την έλεγαν Μαρία, η οποία κάθισε κοντά στα πόδια του Ιησού και άκουγε τη διδαχή του. Η Μάρθα απεναντίας, πνιγόταν στη δουλειά για να τους περιποιηθεί. Έτσι, πλησίασε τον Ιησού και του είπε:

«Κύριε, δε σε νοιάζει που η αδελφή μου με άφησε ν' αγωνίζομαι μόνη για να σας υπηρετώ; Πες της λοιπόν να με βοηθήσει». Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και της είπε:

«Μάρθα, Μάρθα! Νοιάζεσαι και αγωνίζεσαι για πολλά! Ένα πράγμα, όμως, είναι αναγκαίο. Η Μαρία λοιπόν διάλεξε την καλή αυτή μερίδα, που δε θα της αφαιρεθεί».

Στο μεταξύ, την ώρα που ο Ιησούς τα έλεγε αυτά, μια γυναίκα μέσα από το πλήθος υψώνοντας τη φωνή της, του είπε:

«Μακάρια η κοιλιά που σε βάσταξε και μακάριοι οι μαστοί που θήλασες!». Κι εκείνος απάντησε: «Αληθινά μακάριοι είναι εκείνοι που ακούν το Λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν».